Digitale of sociale deconnectie? Hoe dagelijkse deconnectiemotieven, FoMO en phubbing een vicieuze cirkel van smartphonegebruik blootleggen

Net zoals smartphones sociale interacties zowel kunnen versterken als verstoren, kan ook het tijdelijk deconnecteren ervan sociale betrokkenheid verbeteren, maar ook belemmeren. De huidige studie onderzoekt deze dualiteit en richt zich op hoe jongvolwassenen omgaan met digitale (de) connectie in hun sociale relaties. Een zevendaags dagboekonderzoek bij jongvolwassenen tussen 18 en 25 jaar (n= 34, 70.5% vrouw, Mleeftijd = 21.8, SDleeftijd = 1,62) toonde aan dat het verbeteren van offline sociale interacties een belangrijke drijfveer was om te deconnecteren, vooral in het weekend. Dit werd doorgaans gerealiseerd door middel van deconnectiestrategieën op apparaatniveau, zoals het op stil zetten of wegleggen van de telefoon. Hoewel deelnemers deconnecteerden om de kwaliteit van hun offline sociale interacties te verbeteren, beschreven ze deze deconnectiemomenten ook als ambivalent, omdat ze gepaard konden gaan met zowel een grotere offline als een lagere online verbondenheid. Vooral verveling, habitueel smartphonegebruik en gemengde gevoelens bij het deconnecteren vormden een uitdaging voor het tijdelijk ontkoppelen tijdens offline sociale interacties. Voor sommigen resulteerde dit in een vicieuze cirkel van smartphonegebruik, waarbij ze aan ‘phubbing’ deden, hier vervolgens spijt van hadden, en daardoor opnieuw gemotiveerd werden om tijdelijk te deconnecteren.